زندگی روستایی

گردشگری روستایی و کسب و کارهای آنلاین

گردشگری روستایی و کسب و کارهای آنلاین

(ضمن تشکر از آقای جمیلی این مطلب در نشریه سرآمد با عنوان جذابیتهای دنیای سنتی منتشر شده است.)

احتمالا دقت کرده اید کسانی که نزدیک اماکن گردشگری خاص و منحصر به فردی هستند عموما بسیار کمتر به آنجا سر می زنند و یا حتی ممکن است تا حالا بازدیدی از آنجا نداشته باشند. خیلی وقتها بوده که از دوستان همدانی خودم پرسیده ام آیا غارعلیصدر رفته اید؟ یا از دوستان خرم آبادی خودم پرسیده ام آیا تا بحال وارد قلعه فلک الافلاک شده اید؟ یا از دوستان مشهدی خودم می پرسم سالیانه چند بار به حرم امام رضا می روید؟ و… در کمال تعجب می بینم حتی برخی از دوستان حتی یکبار به این امکان گردشگری خودشان نرفته اند!! واقعا چرا؟

قلعه فلک الافلاک

این موضوع را در نگاه کلان و برای اماکن و تفریحگاه های شناخته شده مثال زدم تا عمق مساله بیشتر برایتان شفاف شود. در روستاهای کشور قضیه از این دردناک تر است. از این بابت که آنها علاوه بر این مورد با موارد زیر نیز مواجه هستند:

  • عدم توجه به داشته ها: برای مردم روستایی این مساله جا نیافتاده است که ممکن است یک سبک خاص از پختن نان، یک چشمه جوشان، یک راه خاکی، یک دشت وسیع، یک مزرعه گندم، یک خروس و چند مرغ و یا حتی اتاقک خشتی و گلی یا ایوان و بامی که شبها در آن با یا بدون پشه بند میخوابد برای مردم شهری دور مانده از خواستگاه خویش می تواند یک حسرت ابدی باشد و برای آن حاضر است پرداخت کند. متاسفانه عموم مردم روستایی با توجه به قاطبه غلبه کرده فضای تبلیغاتی صدا و سیما و فرهنگ عمومی جامعه این سبک از زندگی را مبنای عقب افتادگی می دانند و در تلاش برای دوری از آنها هستند و سنتها و کالاها و محصولات آبا و اجدادی ما روز به روز نیست و نابود می شوند.

زندگی روستایی

  • عدم شناخت از ویژگی ها یک کار یا مکان تفریحی: لازم نیست جایی پارک و فضای سبز باشد تا بتوان در آن تفریح کرد، چقدر قشنگ است بستن یک طناب به شاخه درختان و دایر کردن تابی بلند در دامنه یک کوه. نیاز نیست همه چیز شیک و مدرن باشد تا بتوان از آن لذت برد. نمی دانم چه شده که روستایی ها هم علاقمند به آپارتمان نشینی شده اند و آپارتمان نشینهای ما متمایل به فرار از آن. انگار همه چیز روی محور اشتباهی در حرکت است. این محور را باید با آگاهی و دانش دادن به روستاییها اصلاح کرد.
  • دست به دامان دولت: بعضی مواقع به خودم می گویم چطور می شود در سرزمینی که خداوند برکت خود را بر آن نازل کرده است از گل و طبیعیت و چشمه و خاک و آب و … چطور انسان اشرف مخلوقات دست از این مواهب و نعمتهای الهی و البته این پتانسیلهای درآمدزایی می شوید تا به استخدام اداره یا سازمانی درآید و عمرگرانبهای خود را به رایگان در اختیار آنها قرار دهد. دولتهای ما طی سالیان گذشته اقتصاد گردشگری و کشاورزی و دامپروری را به گونه ای ساخته اند که ریسک همیشه یکی از ارکان زندگی روستاییان و کشاورزان باشد و همه هراسان از این ریسک به دنبال مامنی برای گذران زندگی خویش باشند.
  • زمین منشا ثروت: سری به روستاهای کشور مخصوصا شمال ایران بزنید آنچه که توجه شما را به خود جلب خواهد کرد غلبه سودآفرینی فروش زمین به کسب درآمد از زمین است و این متاسفانه بلای جان زمینها و ثروت بزرگ مردمان این مرز و بوم شده است.
  • نداشتن اتحاد و همیاری: روستاهای کشور و مردمان ساکن آن به تبع ساختار حاکمیتی کشور،‌ ساختار اتحادگونه ای برای بهبود فضای زیست و زندگی خود و کسب درآمد از یکپارچگی ندارند و این موضوع بعضا هم آسیب زده است و هم مانع توسعه علاقمندان به توسعه آن مناطق شده است.

خانه روستایی

و اما چه کنیم:

آنچه که نگارنده این سطور را امیدوار به آینده می کند سیاستهای دولت و ریل گذاری آینده آن نیست بلکه حرکت و جنب و جوشی است که طی این سالهای اخیر در فضای استارتاپی کشور رخ داده است. جوانانی که علاقمند هستند تکنولوژی و اینترنت را به عرصه زندگی مردم وارد کنند. اما این به اصطلاح استارتاپها چه می کنند که دولتی به این بزرگی و با این منابع مالی نمی تواند کند:

  • آگاهی بخشی روستاییان و رجوع به داشته ها
  • پیگیری تجارب بین المللی
  • ساخت بستر و پلتفرم
  • بازاریابی خدمات روستاییان به صورت اصولی
  • کارایی و بهره وری

و اینجاست که دولتها و سازمان توان رقابت با این پلتفرمها را نخواهند داشت و تلاش دارند که ناکارآمدی خود را با کارآمدی این سیستمها جبران کنند. همچنین امیدوارم طی سالهای آتی پلتفرمهایی در عرصه گردشگری روستایی، بومگردی، گردشگری کشاورزی کشور شکل بگیرند که کسب درآمد از زمین از قیمت زمین پیشی بگیرد و مردم روستایی هم با افتخار سبک زندگی خود را به رخ همه مردم ایران و جهان بکشند نه اینکه حسرت زندگی مدرن را خورند.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *